باشد . 23 - ابو سعيد رستمى ، محمد بن محمد بن حسن اصفهانى . او صاحب را با چند قصيده ستوده ، از جمله لاميه‌اى دارد كه در آن چنين مىگويد : - شايسته است كه سى تن شاعر كامروا گردند و شاعرى مانند من محروم ماند ؟ - اين بدان ماند كه به « عمرو » واو اضافه دهند و از الف در نام خدا « بسم اللّه » مضايقه كنند . 24 - ابو محمد ، عبد اللّه بن احمد خازن اصفهانى . وى چند قصيده در مدح صاحب دارد . 25 - ابو الحسن ، على بن محمد بديهى . او كسى است كه صاحب دربارهء وى چنين سروده است : - تو كه بايد پنجاه سال بينديشى تا يك شعر بسرايى ، چرا خود را بديهه‌سرا مىخوانى ؟ اين شاعر قصايدى پرداخته است ، از جمله لاميه‌اى بدين مطلع : - اينك كه سر به طاعت عشق سپردى ، پند ناصح را به چيزى مخر . آن كه عشق را نكوهش كند ، چه عيبى بر آن تواند بست ؟ 26 - ابو ابراهيم ، اسماعيل بن احمد شاشى عامرى . او نيز چند مديحه دربارهء صاحب سروده ، از جمله بائيه‌اى با اين سرآغاز : - به آسمانها برشديم ، گفتند : ستارهء رخشان آمد ، به ميدان نبرد تاختيم ، گفتند : شمشير بران آمد . 27 - ابو طاهر ، ابن ابى الربيع عمرو بن ثابت . وى چكامه‌اى چند در مدح صاحب دارد ، از جمله قصيده‌اى جيميّه . 28 - ابو الفرج ، حسين بن محمد بن هندو . او هم چند سروده در ثناى صاحب دارد ، از جمله قصيده‌اى با اين مطلع : - رواست كه به خاطر آن معشوقه آتش درون شعله كشد و اشك ديدگانم چون مرواريد غلطان نثار شود . 29 - عميرى ، قاضى قزوين . وى چند كتاب ، خدمت صاحب اهدا كرده و اين دو شعر